അരുണോദയം
അങ്ങുകിഴക്കേമാനത്തൊരുപൊന്-
‘പെരുമീനൊ‘ളിതൂകീടുമ്പോള്
അതിലും താഴെയൊരിത്തിരിവെട്ടം
കുന്നിന്മേലേ കാണാറായ്
ഇരുളിന്കമ്പിളിനീക്കീ സൂര്യന്
മന്ദമിതാവന്നെത്തുന്നൂ
‘ഉണരൂവേഗമിതരുണോദയമായ്‘
കാഹളമൂതി പൂങ്കോഴി
ആ വിളികേട്ടിട്ടാവാംകിളികള്
കലപിലകലപില കൂട്ടുന്നു
ചക്കരമാവിന് കൊമ്പിലിരുന്നൊരു
പൂങ്കുയില്നീട്ടിപ്പാടുന്നു.
മുല്ലപ്പൂമണമോലുമിളംകാ-
റ്റാവഴിമന്ദം വീശുന്നൂ
പുല്ലിന് തുമ്പിലുറഞ്ഞൊരുമഞ്ഞിന്
തുള്ളികളെല്ലാമുണരുന്നു
പൂന്തോപ്പില്നറുതേനൂറുംചെറു
പൂക്കള് പുഞ്ചിരിതൂകുന്നു
അവയില്നിന്നുംതേന് നുകരാന് ചെറു
പൂമ്പാറ്റകള്വന്നെത്തുന്നൂ
പൊന്പ്രഭതൂകുംപൊന്വെയിലില് നെല്-
പ്പാടമണിഞ്ഞൂ പൊന്നാട!
പൊന്നിറമോലും നെല്ക്കതിര്തിന്നാ-
നെത്തീതത്തകളൊരുപറ്റം.
ഉണരൂ നീയെന്നുണ്ണീ, പുലരി-
ക്കിണ്ണം പൊന്കണി വയ്ക്കുന്നു
അതിമോഹനമീക്കണികാണാനീ-
ക്കതിര്മിഴിയൊന്നുതുറക്കൂനീ.
*പെരുമീന് = ശുക്രന് (venus)സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പ് കാണപ്പെടുന്നത്
